Maandag Pastadag: Casareccia met savooi en spekjes

Weer even geleden dat we nog pasta zien passeren hebben. Niet in mijn keuken – ik maak minstens eens per week een pastagerecht – maar wel op de blog. Ik ging op zoek naar een lekker recept om hier te delen, maar op de één of andere manier kwam ik telkens weer uit bij iets met tomaten of andere zomergroenten. Nu heeft de winter ons ook heel wat lekkers te bieden, en dus besloot ik een winterpasta te bedenken.

Bij de winter hoort een robuuste pastasoort (casareccia), een typische wintergroente (kool) en wat pit (spek). Deze drie laat ik verbroederen in een zijdezachte kaassaus, die wel de smaak, maar niet de zwaarte van een bechamel heeft, en voor ik het wist stond er een heerlijk dampend bord winterse goodness voor mijn neus.

Gemakkelijk, snel en goedkoop: deze winterpasta zou iedereen in zijn repertoire moeten hebben.

Wat heb je nodig? 

500 g casareccia of penne
1 kleine savooi
120 g pancetta, in blokjes
1 ei
200 g ricotta
100 ml lichte room
75 g pecorino, geraspt
200 g gekookte kastanjes, fijngehakt
peper en zout

Hoe ga je tewerk? 

Kook de pasta in gezouten water volgens de aanwijzingen op de verpakking.

Maak de bladeren van de savooi los en snijd er de harde nerven uit.Savooi fijnsnijdenSnijd in reepjes.
Voeg 3 minuten voor het einde van de kooktijd bij de pasta.
Giet af en spoel met koud water.

Bak de pancetta in de kom van de pasta. Het is niet nodig olie toe te voegen omdat het spek zelf voldoende vet heeft.
Meng intussen het losgeklopte ei met de ricotta en de room.
Ricotta mengen met ei, room en pecorinoVoeg er de pecorino aan toe en kruid met peper en zout.

Eens de pancettablokjes goudbruin zijn, voeg je er de uitgelekte pasta en savooi aan toe.
Warm goed door.
Als de pasta warm is, zet je het vuur laag en voeg je er het ricotta-kaasmengsel aan toe.
Verwarm even tot je een lichte binding krijgt.

Bestrooi met de gehakte kastanjes.
Serveer.Casareccia met savooi en spek

Advertenties

Easy Friday: Supersnelle pizza’s die je niet meer zal kunnen missen

Deze supersnelle pizza’s zullen je vrijdagavonden voor altijd veranderen! Geen take-away van Ciao Mario meer, geen Come a Casa die toch eigenlijk eerder Donde es la casa? betekent… Gewoon zelf wat bricoleren en je hebt een veel lekkerder, en daarenboven veel gezonder alternatief.

Intussen bestaat Lieziepeasy al bijna een jaar en dus het wordt het tijd om een beetje te werken aan “Het Concept”, zoals dat in architectuur- en designmiddens zo graag genoemd wordt. Gezien mijn blog gaat over “realistisch” koken – koken voor als je niet de hele dag tijd hebt om een gesofisticeerd menu in elkaar te knutselen, maar als je ook nog een full-time job, een drukbezette partner en enkele ongeduldige kinders hebt – leek het mij een goed idee om een “Easy Friday” in te lassen: receptjes voor als iedereen eigenlijk zo snel mogelijk in de zetel wil ploffen, maar toch nog eerst iets voedzaam en vooral lekker wil eten. En die “iedereen” dat omvat ook de kok des huizes. We gaan dus voor snelle, gemakkelijke recepten met weinig ingrediënten, die daarenboven (meestal) door alle huisgenoten gesmaakt worden.

Deze tortillapizza’s zijn gewoon de max! Ze staan zelfs al in een twintigtal minuutjes op tafel – ik weet dat veel recepten dat beloven, maar deze keer is het écht waar, ik heb het getest met die twee kinders aan mijn been, en zelfs dan zat ik om 18u20 al te blinken aan mijn keukentafel. Dit is trouwens gewoon ideáál om te maken als je mini-me’s rondlopen hebt: ze kunnen zelf aan de slag om hun eigen pizza te maken, het resultaat moet net kort genoeg in de oven om te vermijden dat ze alweer aan je trui staan te trekken voor een zakje snoep, en ze eten het nog graag ook. Dit is dus nog beter dan Chie Mihara’s in de solden… Heaven IS a place on earth…

Wat heb je nodig? 

Volkoren tortilla’s (bijv. van het merk Santa Maria, o.a. bij Delhaize)
Tomatensaus (ingevroren restje of van een goed merk uit een potje)
Paprika, in blokjes
Gekookte ham, in blokjes
Champignons, in schijfjes
Tomaten, in schijfjes
Geraspte kaas
Andere extra’s die je lekker vindt: mozzarella, salami, olijven, …

Hoe ga je tewerk? 

Verwarm de oven voor op 200 °C.

IMG_5381

Leg de tortilla’s op een bakplaat.
Bedek ze met ongeveer anderhalve eetlepel tomatensaus.
Beleg met paprika, ham, champignons en tomaten.

IMG_5385
Verdeel er de geraspte kaas over.

IMG_5388
Bak ongeveer 7 minuten in de oven tot de randen lichtjes opkrullen en goudbruin kleuren.
Serveer.

IMG_0170

 

Mafaldini met lamsragù

Grijze dagen als deze vragen om eten als dit: een gerecht dat een zacht deken rond je schouders slaat, dat een beetje kruidigheid, maar vooral veel troost en geruststelling met zich meebrengt. Het recept is van de goddelijke huisvrouw Nigella, uit haar Italiaans meesterwerk, en is wat mij betreft volmaakt. Ik kan niets bedenken dat je eraan zou moeten toevoegen om het nóg heerlijker te maken. Het ademt huiselijkheid, gezelligheid en vriendschap. Soms heeft een mens daar gewoon nood aan.

Wat heb je nodig? 

400 g mafaldini of pappardelle
lookolie
1 grote sjalot, fijngesneden
1 kl gedroogde oregano
1 kl gedroogde munt
1/2 kl chiliflakes
250 g lamsgehakt
400 g tomatenblokjes in blik
2 el aalbessenconfituur
2 kl worcestershiresaus
zwarte peper en zout
verse muntblaadjes, gehakt

Hoe ga je tewerk? 

IMG_4636

Kook de mafaldini volgens de aanwijzingen op de verpakking.

Verhit de olie in een koekenpan.
Fruit er de sjalot in aan tot deze glazig is en voeg de kruiden toe.

IMG_4637
Doe er het gehakt bij en bak rul.
Schep er de confituur bij en roer los.

IMG_4638Voeg er ook de tomaten en worcestershiresaus aan toe, dek af en laat 20 minuutjes zachtjes pruttelen.

Kruid naar smaak met peper en zout.

Serveer met de pasta en garneer met verse munt.

mafaldine met lamsragù

Pasta met scampi

Tropische temperaturen vragen om zuiderse, interessante gerechten. En laat dit nu net zoveel meer zijn dan de titel doet vermoeden! Een waar feestmaal voor de smaakpapillen, iets dat niet veel meer vraagt dan een begeleidend glaasje wijn en de avondzon op je snoet. Ideaal voor dit weekend dus.

Sluit je even op in de keuken met een cocktail bij de hand en wat summervibes op de achtergrond, snij, roer en meng een beetje, en zet dit culinair hoogstandje op je (tuin)tafel.

Het leven kan zo simpel zijn….

Bron: Jamie’s Italië

Wat heb je nodig?

450 g spaghetti van goede kwaliteit (over het algemeen geldt: hoe langer de kooktijd, hoe beter de pasta)
2 teentjes look, geperst
1 à 2 rode chilipepers, fijngesneden
400 g rauwe, gepelde en schoongemaakte scampi
1 glas witte wijn
een potje halfgedroogde tomaatjes, fijngemixt
1 citroen, zeste en sap
150 g rucola
olijfolie
zwarte peper en zeezout

Hoe ga je tewerk? 

Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking, in ruim gezouten water.

IMG_4496 Verhit intussen wat olijfolie in een koekenpan of wok.
Gooi er de look en chili bij.

IMG_4497
Van zodra de look begint te kleuren, voeg je er de scampi aan toe.
Bak 1 minuut.
Giet de witte wijn erbij en laat een beetje inkoken.
Voeg er ook de tomatenpuree aan toe.

IMG_4498 Laat even pruttelen.

Giet intussen de pasta af maar bewaar een beetje kookvocht.
Hussel de spaghetti en saus door elkaar, doe er een beetje kookvocht, rasp en sap van de citroen en de rucola bij.

IMG_4500
Roer tot de rucola geslonken is.
Kruid eventueel bij met peper en zout.

pasta-met-scampi

Sit back, relax, and enjoy!

PS: Eerder maakte ik ook al een andere versie van pasta met scampi met restjes uit de koelkast!

 

Pasta al forno

Ik begin binnenkort met een nieuwe uitdaging. Niet hier, deze keer, wel ergens op een bureautje in een statig gebouw op een heuvel in het Gentse. Ja hoor, ik start binnen enkele weken in een nieuwe job. Veel blijft hetzelfde, maar een groot deel zal anders zijn. Nieuwe taken, nieuwe uitdagingen, nieuwe ervaringen… Ik kan eerlijk gezegd al niet meer wachten. Maar intussen ben ik momenteel de “oude” job aan het afronden. En net dat vergt zó veel energie dat het hier wat stiller is. Het is weer even aanpassen, na drie maanden thuis.

De woelige professionele tijden vertalen zich ook op ons bord. Geen tijd meer voor een rosbief met alles erop en eraan, of een experiment van köfte en tabouleh, wel een inderhaast bijeen gegooid wokgerecht uit de diepvries (die trouwens opvallend snel aan het leeggeraken is, zou die nieuwe start er iets mee te maken hebben?), een kant-en-klaar gerecht (wel homemade in rustiger tijden) of een pasta die niet teveel om het lijf heeft. Zoals deze pasta al forno van Jamie. OK, hij heeft een beetje tijd nodig, maar weinig aandacht en – misschien nog belangrijker – geen ingrediënten die ik niet in mijn lunchpauze bijeen kon scharrelen. Slow food, en toch ook een beetje fast food: bestaat er een betere soort?

Bij gerechten die zo eenvoudig zijn, valt of staat het resultaat met de kwaliteit van de ingrediënten. Kies dus lekkere tomaten (bijv. de biotomaten in blik van Delhaize of Cirio bij Colruyt, en tegen de zomer gewoon verse, zongerijpte san marzano’s), buffelmozzarella en pasta van een Italiaans merk.

IMG_4382

Bij gebrek aan orecchiette heb ikzelf cappelletti gebruikt, letterlijk “hoedjes”, ook perfect gezien de saus er zo’n mooi jasje rond kan vormen.

Het resultaat is in elk geval beter dan de boodschappenlijst en instructies doen vermoeden. Je proeft een rijk gerecht met een intense smaak recht uit Italië. Ook dát helpt om de regen van vandaag – en de drukte van de voorbije week – te vergeten. Aan de slag!

Bron: Jamie’s Italië

Wat heb je nodig? 

400 g pasta zoals orecchiette, penne of cappelletti
1 ui, fijngesneden
2 teentjes look, geperst
3 blikken van 400 g tomatenstukjes
1 chilipeper, fijngesneden
een handvol basilicumblaadjes
1 el rodewijnazijn
parmezaan, geraspt
3 bollen (buffel)mozzarella, in plakken gesneden
olijfolie
zeetzout en zwarte peper uit de molen

Hoe ga je tewerk? 

Kook de pasta gaar volgens de aanwijzingen op de verpakking. Zorg ervoor dat de pasta niet meer aan je tanden blijft kleven als je er eentje proeft. Als dat wel gebeurd, is hij nog niet gaar.
Giet af.

Verwarm de oven voor op 200°C.
Vet een ovenschaal in met een beetje olijfolie.

IMG_4378

Giet een flinke scheut olijfolie in een kookpot.
Verhit op een zacht vuur en fruit er de ui, look en chili 10 minuten in aan, zonder dat ze verkleuren.

IMG_4379
Doe de tomaten erbij en een klein glaasje water, breng aan de kook en laat 20 minuten zachtjes pruttelen.

IMG_4380
Pureer de saus in de blender, snipper er de basilicum bij, voeg er de rode wijnazijn aan toe en kruid bij met peper en zout.

IMG_4386
Meng de pasta met de helft van de tomatensaus en een handje parmezaanse kaas.

IMG_4384

Leg een laagje pasta in de ovenschaal, dan een beetje tomatensaus, een handje geraspte parmezaan en één in plakken gesneden bol mozzarella.

IMG_4387
Herhaal dit tot alle ingrediënten opgebruikt zijn en eindig met een royale portie parmezaan.

IMG_4388

Zet de schaal een kwartier in de oven tot de kaas bovenaan goudbruin en krokant is.
Geniet.

IMG_4389

Lactosevrije week: Spaghetti arabiatta met pangrattato

Tijd voor een vegetarisch gerecht dat al even lactose- en suikervrij is als de rest. Pastagerechten hebben het “nadeel” dat ze dikwijls met kaas opgeleukt worden. Dat zorgt niet alleen voor wat meer textuur, maar dikwijls ook voor extra smaak die het gerecht naar grotere hoogten moet brengen. Moeilijk als je kaas van je menu moet schrappen… Maar als je je even verdiept in de Italiaanse keuken, is het eigenlijk helemaal niet zo ingewikkeld om een vervanger te vinden.

Pangrattato werd vroeger door het Italiaanse “plebs” gebruikt ter vervanging van de veel te dure parmezaan. In essentie is het gewoon gearomatiseerd en gebakken broodkruim. Nothing fancy about that. Voordeel is dat je het broodkruim alle smaken kan meegeven die je maar wilt. In dit geval heb ik voor tijm en citroenschil gekozen.

Net als de Italiaanse keuken zelf is dit gerecht heel eenvoudig, met nederige ingrediënten. En toch is de smaak meer dan de som van de delen. Een prachtig gerecht om de lente te vieren, of een etentje op te fleuren zonder al te veel gedoe.

Noot: Dit gerecht is niet hélemaal vegetarisch omdat er ansjovis in zit. Deze wordt eigenlijk voornamelijk als zout gebruikt, dus laat hem gerust weg als je helemaal veggie wil gaan.

Naar: delicious april 2014

Wat heb je nodig? 

olijfolie
50 g pijnboompitten
blaadjes van enkele tijmtakjes
70 g vers broodkruim
rasp van 1 (bio)citroen
400 g (volkoren)spaghetti
4 teentjes look, geperst
1 rode chili, fijngesneden, zaadjes verwijderd
6 ansjovisfilets op olie, fijngesneden
350 g kerstomaatjes
blaadjes van 5-tal takjes peterselie, fijngehakt

Hoe ga je tewerk? 

Maak eerst de pangrattato: verhit hiervoor een beetje olijfolie in een koekenpan op laag vuur.
Bak er de pijnboompitten even in aan tot ze licht kleuren.

IMG_4283
Schep ze uit de pan en laat uitlekken.
Voeg nog wat olijfolie toe en bak het broodkruim goudbruin.
Schep in een kom en voeg er citroenrasp, peper en zout, tijm en pijnboompitten aan toe.

IMG_4284

Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking.

Zet intussen de koekenpan opnieuw op laag vuur.
Verhit er een scheutje olijfolie in.

IMG_4286
Bak er de chili en look licht in aan.
Voeg de ansjovisfilets toe en bak nog 1 minuutje.
Schep de tomaatjes erbij en voeg een scheutje water toe.

IMG_4290
Laat even bakken tot de tomaatjes zacht zijn.
Druk ze een beetje plat met de bolle kant van een lepel.

IMG_4291

Giet de pasta af en vang een beetje van het kookwater op.
Hussel de spaghetti met het kookvocht, de tomatensaus en de fijngesneden peterselie.

Serveer met de pangrattato.

IMG_4296

Nog meer inspiratie nodig? Ook deze speltspaghetti met krab en pangrattato past binnen een lactose- en suikervrij dieet!

Spaghetti vongole

Even geleden dat ik geschreven heb, maar ik heb gretig gebruik gemaakt van de krokusvakantie om wat leuke dingen te doen met de kindjes. Planckendael, de zee, het zwembad, de speeltuin, het park, … ze zijn allemaal de revue gepasseerd! Wat een zalige tijd, zeker met het lentezonnetje erbij.

Bij een drukke agenda hoort een snel recept, en dat is bij spaghetti vongole zeker het geval. Er komt dan nog eens bij dat dit mijn absolute favoriete maaltijd, mijn lievelingskostje without-any-doubt is…

Sommige recepten voegen nog een glaasje witte wijn aan de bereiding toe, maar -net als bij mosselen- verkies ik de “naturel” variant. Voor mij overschaduwt de wijnsmaak en -geur het zachte, subtiele aroma van de schelpjes te veel, en voegt het niks substantieels toe aan het gerecht. Maar probeer vooral zelf je voorkeur te vinden, dat is net wat koken zo spannend maakt!

Bijkomend voordeel: dit gerecht beperkt zich tot één kom, dus de afwas is zó gedaan.

Wat heb je nodig? 

IMG_4103

400 g lintpasta (ik gebruikte chitarra, maar de makkelijker verkrijgbare linguini is ook perfect)
4 sjalotjes, fijngehakt
1 teentje look, geperst
1 chilipeper, fijngehakt
1 kg vongole, palourdes of andere schelpjes
een grote bos peterselie, fijngehakt
olijfolie
peper en zout

Hoe ga je tewerk? 

Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking.
Giet af en houd warm.

IMG_4104

Verwarm een scheutje olijfolie in de pastakom.
Stoof er de sjalot, look en chilipeper in aan.

IMG_4106
Als de sjalot glazig is, voeg je de schelpjes toe en zet je het deksel op de pan.
Laat op hoog vuur garen.
Als er stoom uit de kom komt, schud je de schelpjes even op en laat je ze nog een minuutje verder garen.
Neem het deksel van de pan, voeg er de fijngesneden peterselie en de pasta aan toe.
Schep door elkaar en warm goed door. Kruid eventueel bij met peper en zout.
Serveer.

IMG_4107

Easy peasy pasta

Er zijn zo van die dagen dat zelfs de gedachte aan vijf minuutjes in de keuken al teveel lijkt. Vandaag is zo’n dag voor mij. Ik kan bijna geen pap meer zeggen wegens een paar weken slecht slapen, in ons huis is precies een bom ontploft, en op het werk zorgen de mails voor een constante stroom van nieuwe opdrachten. Op de koop toe is het nog herfst ook… En neen, niet herfst van de zalige soort, zoals je er aan het einde van zomer soms naar verlangt: een gesluierde zon aan de hemel, een frisse wind, herfstwandelingen maken op een knisperend bladerentapijt, de wangen roos-rood van de kou. Neen, herfst van de Belgische (en dus meer realistische) soort: een hele dag grijs, zo weinig licht dat je je constant ’s nachts waant, een schrale wind die door merg en been snijdt, en daarbovenop regen, regen en nog eens regen (als ik nu buiten kijk, zie ik dat die zelfs al veranderd is in sneeuw, halleluja!).

Gelukkig had ik mijn stemming – in al mijn voorzienigheid – blijkbaar al gepland is mijn weekmenu, want ik had een eenvoudig pastagerechtje genoteerd. Het recept heb ik van Jamie Oliver geleend, maar ik maak het intussen al zo lang, dat ik het boek er niet meer bijneem, en gewoon zelf iets uit mijn mouw schud naargelang de goesting (en de inhoud van de koelkast) op dat moment. Zo heb ik nu voor de helft schapenkaas gebruikt, omdat ik enkel nog een klein korstje parmezaan liggen had. Ik heb dit ook al gemaakt zonder munt: zeker ook lekker, maar de munt geeft het toch net dat tikkeltje extra.

Voor degenen die nog nooit diepvrieserwtjes uitgeprobeerd hebben: doen! Ze zijn in niets te vergelijken met die zetmelige erwten uit blik, of -nog erger- met de gedroogde variant.

Enfin, ik hoop van ganser harte dat dit receptje ook jullie redder in nood kan zijn, jullie hoop in bange dagen, jullie lichtpuntje aan het einde van de tunnel (ik word er al fatalistisch van). Het is gewoon superlekker, gemakkelijk te maken, en toch net dat beetje anders. Smakelijk!

Wat heb je nodig?

350 g penne
200 g diepvrieserwten
150 g gerookt spek
1 ei
100 ml room
peper en zout
geraspte parmezaan (of een ander restje kaas)
wat fijngesneden munt

Hoe ga je tewerk?

Kook de penne volgens de aanwijzingen op de verpakking.
Gooi er de laatste drie minuten de erwtjes bij. IMG_7023Giet af.
Bak in dezelfde kom de spekblokjes mooi bruin.

IMG_7024

Voeg de pasta en erwtjes opnieuw toe aan de pan en laat doorwarmen.
Klop intussen het ei los, meng het met de room en kruid met peper en zout.

IMG_7015
Zet het vuur af en giet het eimengsel over de pasta.
Roer er de geraspte kaas en munt door.

IMG_7016
Kruid eventueel bij.
Serveer lekker warm.

IMG_7028

Speltspaghetti met krab en pangrattato

Vandaag gewoon een receptje. Because life sometimes just simply gets in the way.

Het recept is gebaseerd op een bereiding uit de delicious van oktober. Ik heb enkele kleine aanpassingen gedaan, zoals speltspaghetti i.p.v. gewone spaghetti en lente-ui als gemakkelijkheidsoplossing, ter vervanging van een gewone ui.

(Met mijn excuses voor de onscherpe foto van het eindresultaat, met twee hongerige kindjes had ik weinig tijd om een deftige foto te nemen!)

Wat heb je nodig?

400 g speltspaghetti
6 eetlepels olijfolie van goeie kwaliteit
vers broodkruim (ik gebruikte 3 korsten van een oud bruin brood)
1 biologische citroen: rasp en sap
1 bosje peterselie, fijngehakt
1 teentje look
300 g krabvlees
6 lente-uitjes
1 chilipeper
peper en zout

Hoe ga je tewerk?

IMG_3363

Kook de spaghetti in ruim gezouten water volgens de aanwijzingen op de verpakking.

Voor de pangrattato:
Verhit de helft van de olijfolie in een ruime pan.

IMG_3361
Bak er het broodkruim in, samen met citroenrasp en een geperst teentje look tot het brood goudbruin is.
Schep in een kom en meng er de peterselie door.

IMG_3364

Voor de saus:
Veeg de pan schoon en verhit er een eetlepel olijfolie in.
Bak de lente-uitjes en chilipeper op een zacht vuurtje.
Voeg er de krab aan toe en laat zachtjes opwarmen.
Meng er het citroensap, de rest van de olijfolie en een beetje van het pastakookwater onder.
Laat goed doorwarmen.

IMG_3365

Meng de spaghetti met de krabsaus en serveer met de pangrattato.

IMG_3366

Resultaat na enkele minuten:

IMG_3367

Restjesdag

Wat een dag vandaag… Het werk liep absoluut niet zoals ik had gewild, en dus fietste ik rond half zes – de wangen knalrood van de opwinding – weer naar huis. Op zo’n dag wil ik meestal alleen maar in de zetel kruipen met een groot pak friet, ofwel mijzelf hermetisch afsluiten van de buitenwereld, om iets heerlijk repetitief te doen in de keuken, zoals groenten in gelijke blokjes snijden of eindeloos roeren in een dampende pot risotto.

Ik dook in de kasten om te zien wat er nog te rapen viel. Ik ontdekte een pak prachtige pappardelle, dat daar eigenlijk al veel te lang stof lag de vergaren.

IMG_3246

In de koelkast lagen de sporen van een druk (kook)weekend: een paar lente-uitjes, wat takjes tijm, een halve chilipeper, een overjarige courgette en een paar takjes trostomaatjes.

IMG_3244

Ik hou niet van verspilling, en dus leek het de ideale ingrediëntenlijst voor een simpel pastagerechtje.

Als je geen pasta liggen hebt, zou ik eerder voor linguini opteren. Pappardelle past eigenlijk beter bij robuuste sauzen met vlees, maar hey, op zo’n restjesdag mag je niet te nauw kijken!

IMG_3245IMG_3247

De fijngesneden lente-uitjes (een drietal) stoof je in wat olijfolie met een chilipeper in halve maantjes en een geperst teentje look. Als het geheel een beetje kleur krijgt, voeg je er de courgetteblokjes en tijm aan toe en zet je het vuur wat hoger. De bedoeling is dat je van die heerlijke goudbruine randjes aan de courgette krijgt, zo vind ik ze het lekkerst! Je giet er dan nog 250 ml visbouillon of -fond bij, en laat de saus zachtjes sudderen tot je klaar bent om alles te serveren.

De scampi’s heb ik aangebakken in wat kruidenboter (had ik toevallig ook nog liggen), maar good-old olijfolie kan natuurlijk ook. Eens de scampi’s een korstje hebben, neem je ze uit de pan en rooster je er de trostomaatjes in. En dan kan je “aan tafel!” schreeuwen, want eigenlijk is het gerecht nu al klaar.

Je gooit gewoon alles samen bij de gekookte pasta en strooit er nog wat fijngesneden peterselie over. Smakelijk!

IMG_3248

Er zijn eindeloos veel variaties op dit recept mogelijk. Eigenlijk was het mijn bedoeling om de scampi’s een beetje te flamberen met cognac, maar de fles is onaangeroerd naast het vuur blijven staan… Je kan het gerecht ook vegetarisch maken door de scampi’s en visbouillon weg te laten, de tomaatjes in de oven te roosteren en ze nadien een beetje fijn te pletten en aan de courgette toe te voegen. Je krijgt dan een heerlijke geroosterde tomatensaus. Afwerken met een beetje broodkruim, aangebakken in olijfolie en gekruid met peterselie en look, en smullen maar!