Lepelblad

Wij zijn bij de gelukkigen die op 15 november vrijaf hebben door een feestdag. De meesten weten zelfs niet over welke feestdag het gaat, maar Paola heeft met haar nieuw kort kapsel Koningsdag weer op de kaart… euh, kalender gezet. En als we dan een dagje niet naar “den buro” moeten, is dat de ideale gelegenheid om een hapje te gaan eten in de stad.

Ik ben een grote fan van het Lepelblad, een beetje voor dezelfde reden als waarvoor ik (tot voor kort) graag in Café Parti ging eten: je kan daar eens wat anders krijgen dan de typische steak en garnaalkroketten. En dus schuif ik met enkele vriendinnen rond 12u aan een mooi naturel houten tafeltje in het hoekpand op Onderbergen.

De kaart is eclectisch. Naast curry kan je ook balletjes in tomatensaus krijgen, en herfstige pasta’s staan zusterlijk naast meer exotische gerechten als tofusteak en sorbet van citroenverbena. Daarbovenop kan je ook voor een drietal suggesties van het krijtbord kiezen. We starten met een aperitiefje, een glaasje pineau de charentes, waarbij we een kommetje zacht gemarineerde olijfjes krijgen. Tussen het babbelen door proberen we nog snel iets van de kaart te kiezen, en ik ga uiteindelijk voor de hazenrug van het suggestiebord. Mijn gezelschap kiest de ovenschotel met gehakt en stoemp, de zeewolf met aardpeer, en de pasta met kokosmelk, volgens het recept van een klassieke carbonara.

Doordat we zoveel te vertellen hebben, kan ik de wachttijd niet goed inschatten (time flies when you’re having fun), maar ik denk dat het wel goed zit. Onze aperitiefjes zijn net op als we de dampende borden voorgeschoteld krijgen.

IMG_3459

Mijn hazenrug is vergezeld van een crème van spitskool, enkele partjes gebakken appel, shii-take en flinterdun geschaafde plakjes van een soort rammenas. De saus is heerlijk zoet en kruidig, ik gok op porto en steranijs, maar ik zou er geen geld op verwedden. Ik krijg er ook nog twee patatjes in de schil bij. Het gerecht is mooi gebalanceerd tussen zoet en pittig, de hazenrug is perfect gebakken en de portie is royaal maar niet op zo’n manier dat je achteraf geen pap meer kan zeggen. Geslaagd met grote onderscheiding, dus! Ook mijn vriendinnen zijn heel tevreden met wat ze voorgeschoteld krijgen.

IMG_3458

IMG_3457

IMG_3456

Achteraf passen we voor de koffie, omdat we nog een taartje van Julie’s House op het oog hebben. Ik kies voor “Julies winterpie”: een zanddeeg-bodem gevuld met room, en belegd met banaan, bosbes en mango. Zá-lig!

IMG_3461

IMG_3462

Zo mogen er nog verlofdagen volgen…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s